جـدیـدتــرین نوشتــه های ســایت:

نقش تسلیم در فرآیند بهبودی

بیماران طی اعتیاد فعال غالباً طرز تلقی و سبک زندگی بسیار خشک و انعطاف ناپذیری را توسعه می بخشند.در حالی که همه اطرافیان فرد معتاد به راحتی می توانند اثرات مخرب و مهلک اعتیاد را ببینند خود شخص معتاد سرسختانه و به نحو انعطاف ناپذیری وجود هر گونه مشکل را انکار می کند.معتادین چون برای دفاع در برابر اوامر و توصیه های دیگران نیازمند یک سپر دفاعی هستند ممکن است هیچ گونه توصیه و رهنمونی را از ناحیه دیگران در همه عرصه های زندگی نپذیرند.آنها خشک و انعطاف ناپذیر و متعصب می شوند.طی فرآیند درمان از افراد خواسته می شود تا سپرهای دفاعی خود را بر زمین افکنند.

تسلیم و واگذاری به معنای از دست دادن امید و عاطل و باطل نشستن نیست.بلکه به معنای رها کردن نگرش ها و طرز تلقی و رفتارهای کژکارانه و جایگزین کردن آنها با طرز تلقی و رفتارهای جدید و سالم است.تسلیم به معنای توقف مبارزه علیه افرادی است که در پی کمک کردن هستند.تسلیم به معنای تن دادن به فرآیند بهبودی است.یک بخش اساسی از بهبودی،رفاقت و همدمی با همتایان سالم و بهبود یافته است.انزوای از دیگران و گوشه گیری کردن مایه انزوای عاطفی تحریف واقعیت و عود بیماری می شود.داشتن حامی یا به عبارت دیگر برقراری روابط سالم با دیگران که هدف مشترک و واحدی دارند،جزء اصلی ساختار هشیاری و تعادل است.